17 Φεβ 2018

20180217 κάδοι ανακύκλωσης στην κώμη


από προχθές έχουμε κάδους ανακύκλωσης στην κώμη, για χαρτί και πλαστικό.
σε δύο σημεία, στο γεφύρι στο δρόμο προς δυτική κώμη και εμποριό και ανατολικά κοντά στον άγιο νικόλα.
αν έχετε φίλους και γνωστούς που μένουν στην κώμη, ενημερώστε τους γιατί μπορεί να μην το γνωρίζουν.


14 Φεβ 2018

20180214 τέσσερις φωτογραφίες από το κέντρο του χωραφιού





το χωράφι, στις άκρες έχει λιόδεντρα και στο κέντρο υπήρχαν δυό αμυγδαλιές αφημένες από χρόνια στην τύχη τους -όπως οι περισσότερες αμυγδαλιές του νησιού. παλιά όλοι τις φρόντιζαν, τώρα όποιο και να ρωτήσεις θα σου πει: «δεν αξίζει ρε φίλε, κόφτε τες και φύτεψε σχοίνους». οπότε, τρώμε -τα γευστικά- αμύγδαλα καλιφόρνιας και οι αμυγδαλιές του νησιού γίνονται καυσόξυλα.

πέρσι, πήγα να δω σε τι κατάσταση βρίσκονται, η μια θυμόμουν οτι ήταν μισοξεραμένη και σκεφτόμουν μήπως την κόψω. με πρόλαβαν όμως· την είχαν κόψει, είχαν πάρει τα χοντρά ξύλα και παράτησαν γύρω γύρω τα λεπτά κλαδιά -συνηθισμένη τα τελευταία χρόνια η παράνομη κοπή και κλοπή ξύλων. έμεινε όμως η άλλη· το καλοκαίρι, δεν πρόλαβα να πάω να μαζέψω τα αμύγδαλα -στο μαγαζί πουλούσα με μεγάλη επιτυχία, καλιφόρνιας. 

τις προηγούμενες μέρες κλάδεψα τις ελιές του χωραφιού· πέντε μέρες πριν η αμυγδαλιά ήταν γεμάτη μπουμπούκια, έτοιμα να ανοίξουν. σήμερα, που πήγα πάλι στο χωράφι, όλα σχεδόν είχαν ανοίξει. λευκά άνθη, με διακριτική μυρωδιά ανάμεσα στις κουρασμένες ελιές, τα πράσινα χορτάρια και τις ανεμώνες.

4 Φεβ 2018

20180204 μια φωτογραφία απέναντι από τη θάλασσα


20180204 ολύμποι-σαλάγωνα-αγία δύναμη








πεζοπορία με αφορμή την κοπή της πίτας του συλλόγου «φίλοι μονοπατιών χίου»
στο μονοπάτι ολύμποι-σαλάγωνα-αγία δύναμη.

 

... αυτό είναι το λάδανο, το καλύτερο από όλα τα βότανα, πολύ καλύτερο από το τσάι.

... αυτό να τραβήξεις φωτογράφε· διάβασε τη γράφει:«δαπάνη κοινότητος ολύμπων 1956». τότε ήταν υποχρεωτικά δύο μεροκάματα το χρόνο από όλους τους κατοίκους για κοινοφελή έργα.

...οι ολύμποι είναι το ωραιότερο χωριό της ελλάδας και ένα από τα πέντε ωραιότερα της ευρώπης -δεν έχουν αποφασίσει ακόμα πιο είναι πρώτο. αν θέλετε να αγοράστε σπίτι και να διασώσετε την μεσαιωνικότητα του χωριού, μπορείτε με πέντε έως είκοσι χιλιάδες, ανάλογα πόσο μεγάλο το θέλετε. να ξέρετε όμως ότι χρειάζονται πενταπλάσια χρήματα για να το αναπαλαιώσετε. 

... βλέπετε απέναντι στη χερσόνησο το μοναχικό σπίτι, εκεί που αφρίζουν τα κύματα. εκεί μένει ο γ.μ. πρώην οϋκάς. αυτός κοιτάζει τη θάλασσα και ξεχωρίζει τα υποβρύχια που περνούν στα πέντε μίλια, μόλις βγάζουν το περισκόπιο και του κάνουν σήμα με καθρεφτάκια -είναι πρώην συνάδελφοι του, έχουν κώδικες να συννενοούνται αυτοί- τότε ο γ. βάζει το μαχαίρι του στο στόμα και μ' ένα μακροβούτι καλύπτει τα πέντε μίλια και φτάνει στο υποβρύχιο. φεύγουν με τους συναδέλφους του και πάνε κρυφά στα βάθη της τουρκίας και κάνουν δολιοφθορές.

αποσπάσματα από τη ροή πληροφοριών πεζοπόρου, κατοίκου της περιοχής.

27 Ιαν 2018

εκτός εποχής*




οι περισσότεροι καλοκαιρινοί οικισμοί είναι αποθήκες τουρισμού, όλα είναι ασύντακτα και προσωρινά, χωρίς δομημένο ιστό από την μια αλλά από την άλλη με τα χρόνια εξελίσσονται σε τόπους μόνιμης κατοικίας.
στη νότια χίο, μέχρι πριν μερικές δεκαετίες όλοι κατοικούσαν στα μεσαιωνικά χωριά, με τη συμπαγή πολεοδομική τους μορφή, χτισμένα τέσσερα-πέντε χιλιόμετρα μακριά από τη θάλασσα· εκεί φτιάχνονταν και τα νέα σπίτια. από τη δεκαετία του εξήντα και του εβδομήντα χτίζονται εξοχικές κατοικίες στις παραλίες και τα τελευταία είκοσι χρόνια για αρκετούς γίνονται μόνιμες.

στην κώμη και σε ανάλογους οικισμούς, το καλοκαίρι όλα τα σπίτια είναι ανοικτά· λουλούδια, τραπέζια, αυτοκίνητα, παιδιά, καταστήματα, ξαπλώστρες· εκατοντάδες άνθρωποι έρχονται για διακοπές. από το σεπτέμβρη όμως που φεύγει ο κουρνιαχτός, κλείνουν όλα τα καταστήματα και αποχωρούν και οι τελευταίοι, αλλάζει εντελώς η μορφή του οικισμού.

περπατώ συχνά νωρίς το πρωί, ή αργά το απόγευμα· διασχίζω την παραλία, από το κέντρο προς τα ανατολικά ή προς τα δυτικά και μετά μπαίνω στους εσωτερικούς χωματόδρομους. απογυμνωμένη η περιοχή από το καλοκαιρινό σκηνικό αποκαλύπτει τη δομή της. αχαρτογράφητη, χωρίς σχέδιο –δεκαετίες τώρα γίνονται σχέδια αλλά κανένα δεν έχει εφαρμοστεί– μικρές ή μεγαλύτερες αυθαιρεσίες και δεκάδες ενστάσεις δεν επιτρέπουν την εφαρμογή του. ίσως μέρος της χειμωνιάτικης ομορφιάς της περιοχής και της γλυκιάς μελαγχολίας που αποπνέει είναι κι αυτή η χαοτική τοπογραφία της. χωρίς τους ανθρώπους, κυριαρχεί η φύση· βγήκε χορτάρι στα χωράφια, ανεμίζουν οι καλαμιές, οι συκιές γυμνές από φύλλα, η θάλασσα συνεχώς αλλάζει· οι ήχοι, οι μυρωδιές, οι εικόνες όλα έρχονται από τη φύση.

λόγω της θαλασσινής αλμύρας, των δυνατών νοτιάδων και της υγρασίας τα σπίτια κάθε λίγα χρόνια θέλουν συντήρηση, τα σίδερα σκουριάζουν και φουσκώνουν, οι σοφάδες πέφτουν, τα κουφώματα χαλάνε. οι περισσότερες κατοικίες είναι φροντισμένες, δεν αφήνονται στη φθορά, είναι καθαρές και νοικοκυρεμένες, τα δέντρα κλαδεμένα, τα λάστιχα μαζεμένα, τα μεταλλικά πόμολα τυλιγμένα, τα χωράφια οργωμένα. οι άνθρωποι φροντίζουν τον ιδιωτικό τους χώρο, προστατεύουν την περιουσία τους αλλά ως εκεί· οι δρόμοι και οι κοινόχρηστοι χώροι, κυρίως το καλοκαίρι έχουν σκουπίδια, μπάζα, και αναπόφευκτα πάρα πολλά αυτοκίνητα. οι ακάλυπτοι χώροι μετατρέπονται σε πάρκινγκ.

το χειμώνα όλα είναι άδεια, όμως πρέπει να κατοικούν περισσότεροι από πενήντα άνθρωποι· όμως, η κώμη δεν είναι χωριό, δεν έχει πλατεία, καφενείο, μπακάλικο, εκκλησία, δηλαδή χώρους συνάντησης, εστίασης των ανθρώπων, έτσι μοιάζει περισσότερο με αμερικάνικο προάστιο· όλοι μετακινούνται με το αυτοκίνητο, πάνε κάπου αλλού για τις δουλειές τους, για σούπερ μάρκετ, διασκέδαση κτλ. ο καθένας ακολουθεί την καθημερινότητα του και η τοπογραφία που έχει προκύψει δεν βοηθά την συνύπαρξη των κατοίκων. όλα αυτά τα καινούργια σπίτια, τα ά-σχημα, που σαν μεγάλες τούρτες έχουν κάτσει στον κάμπο ή δίπλα στη θάλασσα, είναι ή κλειστά ή υπνωτήρια· οι σημαντικότερες δραστηριότητες των κατοίκων είναι στην καλαμωτή, τα γύρω χωριά και τη χώρα.


περπατώ στο κρύο· πεινασμένα σκυλιά ψάχνουν για τροφή στους κάδους, στη γλυφάδα –εκεί που ο χείμαρρος συναντά τη θάλασσα– δυο άντρες ντυμένοι κυνηγοί, κρυμμένοι στα αλμυρίκια περιμένουν τις κουρασμένες πάπιες και τα άλλα πουλιά που θα κατέβουν για νερό, για να τα σκοτώσουν· ο ένας έχει μαζί και το παιδί του.



* 20170127 

- το κείμενο ξεκίνησε να γράφεται τον νοέμβριο του δεκατέσσερα, τον ιανουάριο του δεκαέξι γράφτηκε από την αρχή και δημοσιεύτηκε στο σάιτ aplotaria.gr. τώρα ξαναγράφεται για το βιβλίο με τίτλο εργασίας «γύρω γύρω θάλασσα» που αν όλα πάνε καλά θα κυκλοφορήσει κάποια στιγμή (;)